....Στο σκοτάδι μια αχτίδα......
κι εκεί που τίποτα δεν υπάρχει
μια σκιά μεγαλώνει....
Είναι δική μου
γιατι υπάρχω......
Είναι δική μου
γιατί είσαι ο ήλιος....
Γιατι απ τις χαραμάδες μπαίνεις
των παραθύρων της ψυχής...
.....Στη γωνιά μου κουλουριασμένη
μα η σκιά τεντώνεται....
χέρια βγάζει...
χέρια να φτάσουν σ εσένα.....
Και μένω ακίνητη
σαν πάντα...
κουλουριασμένη
σαν πάντα......
......Αν έσπαγαν απο το φως σου,
όλα γύρω μου....
θα μ έκαιγες αλήθεια?
......Σα να μουν πεταλούδα
θα μ έκαιγες?
.....Σταματώ το μυαλό μου,
ελευθερώνω την ψυχή μου.
Ν ανοίξει δρόμους να ρθει κοντά σου....
....Αν θα καω,
αν τα φτερά θα λιώσουν.....
Θα μεινει εκείνο που κέρδισες......
Εκείνο που ευτυχισμένο κι άυλο
Δικό σου θά ναι.....


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου