....Στο σκοτάδι μια αχτίδα......
κι εκεί που τίποτα δεν υπάρχει
μια σκιά μεγαλώνει....
Είναι δική μου
γιατι υπάρχω......
Είναι δική μου
γιατί είσαι ο ήλιος....
Γιατι απ τις χαραμάδες μπαίνεις
των παραθύρων της ψυχής...
.....Στη γωνιά μου κουλουριασμένη
μα η σκιά τεντώνεται....
χέρια βγάζει...
χέρια να φτάσουν σ εσένα.....
Και μένω ακίνητη
σαν πάντα...
κουλουριασμένη
σαν πάντα......
......Αν έσπαγαν απο το φως σου,
όλα γύρω μου....
θα μ έκαιγες αλήθεια?
......Σα να μουν πεταλούδα
θα μ έκαιγες?
.....Σταματώ το μυαλό μου,
ελευθερώνω την ψυχή μου.
Ν ανοίξει δρόμους να ρθει κοντά σου....
....Αν θα καω,
αν τα φτερά θα λιώσουν.....
Θα μεινει εκείνο που κέρδισες......
Εκείνο που ευτυχισμένο κι άυλο
Δικό σου θά ναι.....
